Ekspozycja #
Jaśniej lub ciemniej jako całość, do 5 EV w każdą stronę — jak dłuższe lub krótsze naświetlanie odbitki pod powiększalnikiem.
65 narzędzi NegaKit, każde z opisem działania. Przeciągnij po zdjęciu, by porównać: każde zdjęcie wyrenderował NegaKit z tych samych symulowanych negatywów Portra 400, zmieniając tylko tę jedną opcję.
Jasność, głębia i kontrast — liczone w zakresie samego negatywu, jak przy odbitce.
Jaśniej lub ciemniej jako całość, do 5 EV w każdą stronę — jak dłuższe lub krótsze naświetlanie odbitki pod powiększalnikiem.
Rozsuwa tony lub zbliża je do siebie wokół średniej szarości, chroniąc końce skali przed obcięciem.
Przywraca szczegóły w najjaśniejszych partiach — śnieg, niebo, białe ściany — bez przyciemniania reszty.
Rozjaśnia ciemne partie, by pokazać, co w nich jest, z uwzględnieniem krawędzi, więc nie powstają obwódki (halo).
Określa, gdzie kończą się najjaśniejsze tony: podnieś, by dodać blasku, obniż, by uzyskać miększą biel, jak papieru.
Określa, jak głębokie są najciemniejsze tony: głębsze dodają ciężaru, podniesione dają matową, wyblakłą odbitkę.
Rozjaśnia lub przyciemnia środek skali — twarze, liście, kamień — zostawiając czerń i biel na miejscu.
Pełna krzywa: punkty, suwaki obszarów, krzywe dla poszczególnych kanałów i tryb samej jasności, który zachowuje kolor. Tu łagodne S dla większej głębi.
Przyciemnia lub rozjaśnia narożniki, jak zrobiłby to stary obiektyw albo dodoświetlanie brzegów przy powiększalniku.
Kolor od podłoża filmu w górę: pomarańczowa maska usunięta na podstawie pomiaru, a potem kolor ukształtowany tak, jak chcesz.
Cieplejsze lub chłodniejsze światło. Auto balans bieli i pipeta ustawiają je na podstawie zdjęcia; ustawienie może obowiązywać w całej rolce.
W stronę magenty lub zieleni — przy świetle jarzeniowym, w cieniu pod liśćmi albo przy zafarbie z laboratorium.
Więcej lub mniej koloru wszędzie, równomiernie.
Więcej koloru tam, gdzie go mało, mniej tam, gdzie dużo — a skóra jest chroniona.
Osiem zakresów kolorów osobno: tu błękit nieba głębszy, a pomarańcz skały bogatszy, nic poza tym się nie zmieniło.
Jeden kolor dla cieni, drugi dla świateł — tu chłodne cienie i ciepłe światło.
Koła dla cieni, półtonów, świateł i globalne, z balansem i mieszaniem, jak przy korekcji barwnej filmów. Tu turkusowe cienie i bursztynowe światła.
Wartości filtrów żółtego, purpurowego i niebieskozielonego — tak jak laborant koryguje barwy odbitki pod powiększalnikiem.
Ostro tam, gdzie trzeba, i ziarno, które wygląda jak ziarno.
Lokalny kontrast w półtonach: faktura kamienia i kory bez zmiany ogólnego kontrastu.
Wyostrzanie wejściowe z promieniem, dobrane tak, by nie zamieniać ziarna w szum. Można też cofnąć rozmycie wprowadzone przez sam skaner.
Dodaje ziarno filmowe, gdy na skanie jest go za mało, albo dla efektu. Redukcja ziarna i redukcja szumu działają w drugą stronę.
Wskaż film w NegaKit, a program skonwertuje negatyw tak, jak ten materiał wychodzi na odbitce; wygląd to laboratorium, styl — twój gust.
Ten sam negatyw skonwertowany jako Kodak Ektar 100: jego kontrast i nasycenie. Profile obejmują obecne i klasyczne filmy, możesz też tworzyć własne.
Jako Kodak Gold 200: cieplej, z blaskiem amatorskiego filmu.
Jak skan z laboratoryjnego Fuji Frontier: chłodniejsze zielenie, ostry rysunek.
Jak skan z laboratoryjnego Noritsu: ciepło, miękko, otwarte cienie.
Wszystko zachowane, niski kontrast: punkt wyjścia do własnej gradacji kolorów.
Niski kontrast, otwarte cienie, łagodne światła. Style są też w wersjach „Naturalny”, „Neutralny” i „Auto”.
Głęboka czerń, wyrazistość i pazur.
Bogatsze kolory dla filmu kolorowego.
Podniesiona czerń i stonowane kolory, jak na starej odbitce.
Piętnaście sposobów zamiany koloru na szarości — czułości filmów, filtry i wyglądy — a potem tonowanie jak odbitki w ciemni.
Każdy kolor tak jasny, jak jego luminancja: zwykła konwersja.
Czułość filmu panchromatycznego: niebo nieco jaśniejsze, czerwienie nieco jaśniejsze, niż widzi je oko.
Dramatycznie: błękitne niebo ciemnieje, czerwone skały i chmury jaśnieją.
Film ślepy na czerwień: czerwień ciemnieje, niebo bieleje — wygląd starych płyt.
Białe liście i czarne niebo, jak na filmie do podczerwieni z filtrem R72.
Chłodna, purpurowo-brązowa czerń, nieco głębsza, światła nietknięte.
Ciepły brąz w całym obrazie, najsilniejszy w półtonach.
Ciepła, neutralna czerń, kremowy papier, długie, miękkie światła.
Błękit pruski na białym papierze.
Chłodne cienie i ciepłe światła, jak po tonowaniu selenem, a potem sepią.
Brzoskwiniowo-różowe światła i ciepłe brązowe cienie wywoływacza lith.
Prawie osiemdziesiąt wbudowanych wyglądów na półkach według przeznaczenia: filmy, wyglądy aparatów, odbitki z ciemni. Każdy możesz podejrzeć na swojej klatce przed zastosowaniem i nałożyć z dowolną siłą.
Nasycone niebo i zieleń, ostry rysunek.
Filmowy podział: turkusowe cienie, pomarańczowe światła.
Reporterski wygląd Fujifilm: stonowane kolory, zdecydowane cienie.
Filmowe, spokojne kolory, turkusowe cienie i ciepłe światło.
Podniesiona czerń, stonowane kolory, miękkie światła.
Jasny, kontrastowy, slajdowy wygląd z Ricoh GR.
Neonowe noce: turkusowe cienie, ciepłe światła.
Głęboka czerń, pazur i ziarno.
Półki, ulubione, ostatnio użyte wyglądy i wyglądy dla tego filmu; wyszukiwanie, nakładanie na klatkę, zaznaczenie lub całą rolkę; zapisywanie własnych. Pojawiają się tu też wyglądy udostępnione na 35mm.
Prosto, czysto i w kadrze — automatycznie tam, gdzie się da, ręcznie tam, gdzie chcesz.


Obracanie przeciąganiem, linia poziomu, siatki od trójpodziału po złotą spiralę, formaty i proporcje odbitek oraz proponowane kadry wokół motywu.
Znajduje krawędzie obrazu za ramką i marginesem filmu oraz poziomuje horyzont — dla klatki lub całej rolki.
Kurz usuwany automatycznie (z kanału podczerwieni, jeśli skan go ma), rysy śledzone wzdłuż przybliżonego pociągnięcia, włosy i drobinki zaretuszowane; przegląd pokazuje, co zostało usunięte.
Pędzle, gradienty i elipsy z własnymi suwakami; maski wyszukane za ciebie — motyw, ludzie, niebo, bliski i daleki plan — oraz zaznaczanie czegokolwiek kliknięciem.
Zachowaj kilka wersji klatki albo nałóż klatki na siebie w wielokrotną ekspozycję z trybami mieszania, położeniem i siłą.
Każdy model działa na twoim własnym Macu. Ustawienia pokazują rozmiar i licencję każdego modelu oraz to, czy twój Mac się do niego nadaje.
Podpowiada zmiany, które możesz zastosować, ocenia rolkę (gwiazdki, zamknięte oczy, poruszenie, niemal identyczne ujęcia), pisze tytuły, podpisy, słowa kluczowe i teksty alternatywne — modelem na twoim Macu albo z twoim własnym kluczem Claude.
Kolor dla czarno-białych klatek i przywrócenie wyblakłych barw — naturalnie, bez plam.
Zamaluj cokolwiek, a zostanie usunięte i wypełnione na podstawie otoczenia; tak samo wypełniane są narożniki wyprostowanej klatki.
Małe klatki powiększane dwu- lub czterokrotnie do druku, z zachowaniem ziarna samego filmu.
Rozdarcia, plamy i nieostrość naprawiane przez model graficzny — na wybranym obszarze lub całej klatce.
Apple Vision ocenia każdą klatkę i wyszukuje podobne ujęcia, więc najlepsze zdjęcia z rolki są na początku.
Rolka to więcej niż jej klatki: film, czułość, wywoływacz i to, jak wyszła.
Rolka jako siatka: synchronizuj ustawienia, kopiuj grupy ustawień z jednej klatki na inne, oceniaj i wybieraj.
Film, czułość, aparat, obiektyw i wywoływacz — z czasami wywoływania danego filmu, kartą techniczną, czułościami roboczymi (EI) i danymi o efekcie Schwarzschilda z 35mm.org.
Kąpiele we właściwej kolejności, z czasem wywoływania z karty, korektami na temperaturę i ponownie używaną chemię oraz sygnałami do agitacji — dźwiękowymi i głosowymi.
Liczba lat po terminie, sposób przechowywania i czułość, z jaką film naświetlono, dają wyjściowe korekty dla każdej klatki.
Przepisy eksportu zapisujące kilka plików na klatkę, układy wydruku z podglądem wydruku (soft proof) i stykówki.
Karta każdej rolki zawiera czasy wywoływania filmu, kartę techniczną i dane o efekcie Schwarzschilda z 35mm.org.
Zdjęcia przykładowe: U.S. National Park Service (parki narodowe Arches i Olympic), domena publiczna.